Selamat Tinggal Babysitter - Part 2

Salams...

ya saya baru nak update kisah ex-babysitter saya tu.... dlm minggu ni aja sy tersangat pening untuk mencari babysitter baru.. fobia pun ada... dalam masa yang sama dok berulang ke kampung.. sangatlah penat...

Hari isnin yang lepas  babysitter saya call saya berulang kali... bosan dan menyampah pun ada... saya tetap tak hengen nak mengangkat... even namanya terpapar dalam skrin phone saya pun, tak sudi saya melihat.. terus saya tutup cover case handphone saya yang baru saya beli tu... hehe.. Jahatnya saya kan... keras betul hati saya bila sudah membenci orang.. tak kisahlah apa tanggapan org atau babysitter tu... yang penting saya tak nak hilangkan mood saya pagi tu.. dah la anak2 dah jauh dr mata, saya sedang cuba ubati hati saya... hati saya dah sentap dah jatuh.. saya dah kutip n stapler semula untuk mengubati hati yang sakit.. ye sila bayangkan ya.. kalau tak dpt bayangkan, abaikan je lah.. 

At last saya msg je la sbb malas nak dengar deringan phone saya bertalu-talu dari si Babysitter tu... dengan orang mcm ni kalau dilayan mula lah dia nak memujuk rayu nak explain itu ini.... tak kuasa saya nak dgr cerekarama di hari bekerja ini... makanya sy sms lah...  inilah diantara skrip2 spontan saya dan maklumbalas dari si babysitter itu..

Saya  : Salams akak... Hujung bulan ni saya bagi duit kat akk.. Bulan ni last saya hantar anak2 saya. Tolong kemas2 brg anak saya. TQ

Si Babysitter : Marah akak ke?  Akk minta maaflah. 

Saya : Terus terang saya risaukan keselamatan anak2 saya. Atas dasar percaya saya amanahkan akk jaga anak2 saya. Soal duit saya tak kisah demi utk anak2 kesayangan saya. Terima kasih kerana menjaga anak2 sy selama ini.

Si Babysitter : Ok janji akk tak buat macam tu lagi. Ira pun tahu macammana akk jaga anak ira.  Takkan ira tak boleh maafkan akk kali ni.

Saya : Bukan soal maaf kak. Saya dah maafkan akk pun. Tp saya decide cukuplah setakat ini shj.  Sy appreciate akk jaga anak2 sy selama ni. Sy juga dah decide yg terbaik utk anak2 sy..

Itulah msg yg saya rasakan terbaik utk saya berkomunikasi dgn dia.. mmg hati saya sangat marah.. sangat geram.. sangat terkilan... tp saya dah diajar utk berbuat baik dengan org walaupun apa yg dia buat kdg2 mmg susah utk saya terima... mmg itu yang mak dan arwah abah pesan pada saya.. dan sekrang hubby pun pesan benda yang sama.... Biarlah dia buat kita.. selagi kita hidup biarlah kita berbuat baik dgn org.. dan kalau kita dibalas dengan sebaliknya, hanya Allah sahaja yang akan membalasnya, insyallah.....

sy siap mention pada dia yg sy sgt hargai sepanjang dia menjaga anak2 saya walaupun ketika itu saya tidak tahu bagaimana dia menguruskan anak2 saya... ya, mmg saya hargai sbb saya hantar dan ambil anak2 sy dalam keadaan selamat... walaupun pernah anak2 saya ada kesan cubit, lebam dan luka.... saya pejamkan mata sbb saya sendiri sedar anak saya mmg sgt lasak.. yelah dalam proses nak membesar..  

tp saya risaukan sekiranya anak2 saya disentuh, diraba atau sebagainya.. dua2 anak saya perempuan... comeii... klu kakak Batrisyia tu putih melepak dr hujung rambut sampai hujung kaki... saya tak nak apa2 yg terjadi pada kedua-dua anak perempuan saya.... zaman sekarang ni macam2 kes... teringat sy kes bayi dirogol... kes budak bwh umur dirogol.. ya zaman sekarang macam2 kemungkinan yang boleh terjadi.. dan sebagai seorang ibu saya sangat peka, alert dan sangat2 menjaganya.. biarlah org kata saya seorang ibu yang cerewet... ya saya cerewet demi masa depan anak2 sy...

pasal kes babysitter tu, saya tak kisah kalau dia nak keluar beli brg dapur... bukan xde kedai kat bawah rumah tu.. ada.. brg2 basah pun ada jual... beli jer la dulu... kalau sampai ke supermarket yg jauh dr rumah tu... then siap menyinggah ambil anak di tadika .. apa cerita??...  anak2 yg dijaga tu ditinggalkan macam tu... walhal siap jaga baby tu... melibatkan nyawa tu.... klu apa2 yg jadi br nak menyesal... itu yang dia menyesal, tp cuba pula fikir perasaan ibu bapa yg menghantar anak2 pada dia... plz laa tolong fikir... kalau dah decide nak jaga anak org tu tolonglah amanah.... jangan fikir duit aja.... sedih lah....

yang lelaki dua org tu apa gunanya...??? dia pulak dok stay kat umah.... ko dah tau bini ko jaga anak2 orang.. ko lah gi beli keperluan rumah, makan bagai.... dah kata tak bekerja nak tolong bini jaga anak orang... kalau elok perangai orang tak bercakap... tolonglah...  dengan attitude, pemakaian semua.... balik2 pakai BOXER... kes pasal boxer ni, kalau suami saya pakai kat rumah cam gini pun saya dah bising... (huh tak pasal2 husband sy terlibat..) dr pandangan mata saya, laki dia ni tak nampak langsung gaya seorang yang pengasih dan penyayang..... rasa segan langsung lah tak der... aurat lelaki tu.... ermm sudahlah... 

kalau siapa2 yg baca tak setuju dengan pendapat saya.. terpulanglah.. saya yang  hantar anak2.. sy yang setiap pagi dan petang berkomunikasi dgn dia.. saya yg melalui semua ini.... saya dh dpt baca bagaimana gaya dia menjaga anak2 saya... cuma kadang2 hati sy jer yang menidakkan prasangka saya.... tapi kalau Allah nak tunjuk, sekelip mata aja... jadi saya dah buka mata dan saya dan decide..... 

saya ni pula kalau anak2 deman.. xdenya saya nak hantar ke rumah dia melainkan sbb terpaksa kerana kekangan kerja.. mmg bila anak saya demam saya akan EL atau amik MC... kalau tak saya, husband saya.. tanya aja pada pihak HR.. saya mmg banyak EL.. sbb apa?? sbb saya tak sanggup lihat bila anak2 sy sakit, terbiar begitu aja.. lagipun saya tak nak menysahkan dia.. sbb saya tahu dia bukan menghadap anak2 saya aja... ramai lagi yg dia kena hadap.. anak2 sy pula jenis kalau sakit, nak meragam aja.. yelah badan tak sedap... so biarlah saya jaga.... sebenarnya saya memudahkan dia... itupun dia tak nampak...

kalau kata saya tak tolong n tak bagi peluang pada babysitter tu, rasanya saya sudah byk bagi peluang pada dia.. tak perlulah sy list down kat sini... bagi peluang satu... saya juga selalu bantu dia menjual kuih raya dan baru2 ni jual bahulu... saya tak minta komisen pun.. cukuplah sekadar dia menjaga anak saya dgn baik.. niat saya pun cuma nak menolong.... cukuplah... apa2 yg saya beli kat anak2 sy, kdg2 sy belikan utk anak2 dia.. sya cuba sehabis baik buat pada dia dgn harapan semoga dia menjaga anak saya dgn baik.. tak de lah special mana pun... tak de lah sampai minta 1st class service.. but memadailah kalau dia menjaga dgn sepenuh hati tanpa menimbulkan curiga di hati seorang ibu sperti saya ini....

harapan hanya tinggal harapan... tak mengapalah.. mungkin ini nasib sy dan anak2... namun saya bersyukur kerana saya masih belum terlambat... memang saya susah sedikit sekarang, tp hati saya senang sbb anak2 dalam jagaan ibu mertua saya... cuma saya khuatirkan menyusahkan mak ayah di sana.... terima kasih mak, ayah....

saya dah bayarpun duit babysitter penuh RM550++ include dengan duit bahulu yang saya jualkan pada kwn2.... ikhlas saya bagi sebab dia jaga anak2 sy walaupun ada seminggu lebih saya tak hantar anak2 sy sbb dia dh kantoi.. kalau kata nak berkira, saya boleh reduce bayaran tersebut.. tapi xapalah.. apalah sangat dgn duit.... duit boleh dicari.... saya tak nak nanti bila terserempak dekat lift atau kawasan rumah, dia masam2 muka dgn saya.. biar saya bayar dia penuh... dah saya dh tak der berhutang apa2 lagi dgn dia...

bear2 anak, susu dan baju ada kt rumah dia lagi... hubby malas nak mengadap muka dia.. saya lagilahhhhh.... NEVER.... hati sy masih terasa.. maaflah... saya bank in sahaja... tak apalah, papa dah beli bear2 baru utk anak2 saya... lagi comei.. (tp papa bising bila sy nak amik bear2 kaler pink... alaaaaaa...) huhu.... 

Bila pulang ke kampung anak2 semua berlari ke arah saya dan papanya.. Batrisyia tak abis2 peluk cium sy.. sangat2 terharu.. Batrisyia yang mulut becok tu siap kata "apa mama ni.. tak amik kakak pun balik rumah.. kakak nak balik.. jgnlah tinggal kakak... nanti kakak tak beli angry bird.." dalam rasa syahdu tu saya nak tergelak.. boleh pulak tak nak beli angry bird.. sepatutnya itu ayat saya bukan ayat dia... huhu anak...anak.... tak mengapalah sayang bila mama dah jumpa babysitter, mama amik kakak dan adik balik rumah ya... bertahanlah sayang.. mama pun rindukan kamu berdua bila malam kalian tiada di sisi mama....

sayang buat anak2 mama......